De iWatch van Apple kan een doorbraak betekenen voor M-health en een serieuze concurrent worden van alle fitnesstrackers.

Niemand weet nog hoe de iWatch er uit gaat zien.
De concepten werden het afgelopen jaar steeds beter.

Het internet werd de afgelopen dagen bedolven onder nieuws van Apple. Het bedrijf zou op iOS niveau inzetten op M-health. De iWatch zou alle gezondheid toepassingen kunnen ontsluiten. Ik publiceerde een jaar geleden een artikel waarin ik een dergelijk wearable device omschreef. Ik hoopte toen eerlijk gezegd dat Apple die richting zou kiezen. Het lijkt erop dat Apple nu serieus werk maakt van M-health. Met toepassingen die de wereld van de gezondheidszorg op termijn op zijn kop zullen zetten. Het is een volgende stap op weg naar je persoonlijke gezondheid dossier. Emmerce schreef er gister het volgende over "Apple zet met iOS in op mobiele gezondheid" De volgende versie van iOS, de systeemsoftware voor iPhones en iPads, krijgt een sterke gezondheid component. Dat meldt 9to5Mac op basis van anonieme bronnen. De kop " iWatch + iOS 8: Apple sets out to redefine mobile health, fitness tracking" laat niets aan de verbeelding over. iOS 8 krijgt een speciale app Healthbook en werkt samen met de aanstaande iWatch. De app zou net zoals Passbook kaarten tonen, maar dan met informatie over gezette stappen, verbrande calorieën, hartslag of bloeddruk. De iWatch zou hartslag en bloeddruk moeten meten. The NextWeb kopte in "Apple is reportedly going big on health and fitness with iWatch and iOS 8" en ook de blog Apple Insider kwam met een achtergrond artikel met als titel. "Apple execs met with head of FDA to discuss 'mobile medical applications". Partijen als Fitbit en de Nike fuelband, de fitnesstrackers voor fietsers en lopers en de duizenden apps die inzoomen op fitness krijgen er een meer dan serieuze concurrent bij. Reden voor mij om het artikel dat ik een jaar geleden publiceerde nogmaals te posten.

Apple heeft meer dan 79 patenten die betrekking 
hebben op een device dat om de pols past.  

Origineel artikel van 27 februari 2013. 
Onlangs las ik een rapport van PWC over de mogelijkheden van M-health. In dit rapport stond een passage waarin werd beschreven dat er voor m-health meer kansen liggen in de opkomende markten. Simpelweg omdat burgers daar niet ziek willen worden. De kosten van ziek zijn of de hulp van een arts zijn in deze regio te hoog of domweg onbetaalbaar met als gevolg dat de keuze voor m-health, zelfmanagement en preventie in deze landen meer voor de hand ligt dan in landen waar de overheid garant staat voor de kosten. Dit gegeven komt vanzelfsprekend in een ander daglicht te staan wanneer we ons realiseren dat de kosten van de zorg ook in ons systeem ondragelijk worden. De toenemende financiële druk op de burgers zal ervoor zorgen dat mensen tegen een geringe investering als de aanschaf van een mobile device met een health App of een abonnement op een zelfmanagement platform als Youplus zelf aan de slag zullen gaan met hun gezondheid.

E-health als verzamelnaam voor zorg met behulp van allerlei internetgerelateerde toepassingen leek lange tijd een belofte. Een belofte die maar moeizaam leek te worden ingelost. Als gevolg van een falend zorgsysteem, de vergrijzing, het uitkleden van de verzekeringspolissen en de almaar stijgende kosten van het eigen risico, komt die burger zelf in actie. Per jaar komen er duizenden Apps op de markt die allemaal proberen te helpen bij het streven naar een vitaler en gezonder leven. Van eenvoudige Apps die je hartslag meten tot Apps die registreren wanneer je het hardst snurkt. Apps voor mobile devices lijken daarmee het begin in te luiden van enorme veranderingen in de zorg. De ontwerpen voor een smartwatch van Samsung, Apple en Sony die nu op de plank liggen en wellicht nog dit jaar het licht zullen zien gaan zorgen voor de definitieve doorbraak. De smartwatch is een mobile device voor om je pols en waarop geavanceerde Apps kunnen draaien die misschien wel jouw gezondheid bewaken. Je kunt er natuurlijk ook mee bellen, whatsappen, twitteren en zelfs zien hoe laat het is.

Omdat de smartwatch dag en nacht om je pols zit kan hij Apps op een andere manier van informatie voorzien. De smartwatch kan zo je hartslag, bloeddruk en calorieverbruik registreren. De smartwatch monitort je lichaamstemperatuur, de hoeveelheid bewegingen per 24 uur en de kwaliteit van je slaap. Aanvullende Apps in samenwerking met bijvoorbeeld een smart toilet kunnen zorgen voor vitale data van urine en ontlasting. Je kunt deze data nog verder verrijken met bijvoorbeeld informatie over de kwaliteit van je bloed die je hebt gekregen uit een bloedprik apparaatje. De weegschaal schiet dagelijks of wekelijks de data in je smartwatch over spier- en vochtontwikkeling, BMI en gewichtverloop. De smartwatch zal in staat zijn om deze data via de cloud te combineren met bijvoorbeeld social media data van twitter, de weeromstandigheden en geolocatie data. Ik stel me daarbij voor dat je op basis van die gegevens dagelijks kansberekeningen krijgt die je vertellen wanneer je de griep krijgt of dat je al ziek bent en welke plekken je beter kunt mijden wanneer je het virus wilt ontlopen. 

Natuurlijk kun je die verzamelde data dagelijks delen met je huisarts. De huisarts wordt daarmee data analist en kan op elke plek in de wereld op basis van cloudstatistieken en kansberekeningen de juiste medicatie voorschrijven. De vraag is natuurlijk wel of er dan nog plaats is voor artsen en medicijn verstrekkers. Wellicht dat deze tussenpersonen het veld ruimen net als eerder verzekeringstussenpersonen, bankiers en makelaars het veld ruimden. Immers gebruikerservaringen van medicijnen, reviews in combinatie met de data uit jouw smartwatch leidden vanzelf naar de juiste medicatie. Alle genoemde applicaties bestaan al. Het toilet dat middels een App kan communiceren met je smartphone is op de markt in Japan en Philips ontwikkelde technologie die het mogelijk maakt om thuis bloed te prikken en de gegevens ter analyse naar een arts te verzenden via het internet. Partijen als Nike en Withing leveren calorieverbruikbandjes, weegschalen en bloeddrukmeters die draaien op Apps. De smartwach zal deze data combineren en daarmee een nieuwe fase van e-health inluiden.

Dat het verzamelen van data om die vervolgens te delen met huisarts of specialist kan leiden tot ronduit spectaculaire resultaten blijkt uit bijgaand item gemaakt door RTL4 Nieuws. Het beschrijft een nieuwe behandelmethode tegen reumatoïde artritis. Het gaat hierbij niet om het toedienen van een nieuw medicijn maar juist om het delen van relevante data. De gezondheid van de patiënt wordt gevolgd met behulp van het invullen van vragenlijsten. De behandelend arts kan door de verbeterde informatievoorziening adequater handelen. Het resultaat is opmerkelijk; 60 procent van de patiënten is binnen een halfjaar klachtenvrij. Bijgaand de link naar het nieuwsitem op RTL4; Nieuwsitem RTL4 


De publicatie van Bloomberg met als titel "Apple’s Planned ‘IWatch’ Could Be More Profitable Than TV".  is in dit verband ook lezenswaardig. 

Haren, was het Facebook of de Televisie.

Net als de rest van Nederland heb ik gisteravond met ontzetting en afschuw de gebeurtenissen in het Groningse Haren op de televisie gevolgd. En net als veel andere Nederlanders dacht ik vandaag na of dit nu iets van Facebook was of iets van de televisie. Ik stond vanmorgen in de sportschool en luisterde mee met een levendige discussie onder een stel mannen die ervan overtuigd waren dat zonder de verslaggeving op de televisie dit niet was gebeurd. Hoe het werkelijk zit is natuurlijk voer voor psychologen. Want de media zorgen er niet voor dat iemand een steen door een raam gooit. Ik zie wel overeenkomsten met andere gebeurtenissen. Recent nog de verkiezingen. Ik geloof dat dit de eerste verkiezingen waren waarbij opperpeiler Maurice de Hond na de verkiezingen met een peiling kwam hoe de verkiezingsuitslagen er uit zouden hebben gezien zonder peilingen. De verschillen waren zo groot dat PvdA en VVD samen waarschijnlijk geen meerderheid zouden kunnen vormen en dat landsbestuur er dus wellicht volslagen anders uit had kunnen zien. We keken met zijn allen naar de televisie debatten en bespraken ze live via Twitter en participeerden via het tweede scherm. Op de dag van de verkiezingen kon je per seconde via je mobiele telefoon op de hoogte blijven van de ontwikkelingen. De registratie van de uitslagen met prognoses op voorlopige en definitieve uitslagen was meer een spelshow dan een serieus programma. De uitzending duurde nog tot diep in de nacht terwijl er na de eerste prognose op de voorlopige uitslagen, die we om negen uur al te zien hadden gekregen, niets meer veranderende. Toch vertelden de presentatoren ons steeds dat het ongemeen spannend was. De verkiezingen leken volledig in de greep van de media. 

In het geval van Haren hadden de machtigste media van Nederland een monsterverbond gesloten. De radio, Facebook, Twitter, whatsApp, RTL, NOS, SBS. en de Vara. Gebeurtenissen waarbij het beursgenoteerde miljarden concern Facebook een rol speelt is kennelijk nieuws. Waarom weet denk ik niemand maar nieuws wordt dan ook verzonnen door een handvol eindredacteuren die in dienst werken van de kijkcijfers en Facebook zorgt kennelijk voor kijkcijfers. Wat was er gebeurd? Iemand had via Facebook een uitnodiging verstuurd voor een verjaardagsfeestje en per ongeluk een verkeerd vinkje gezet waardoor onbekende mensen ook een uitnodiging hadden gekregen. Nu weet ik niet hoe dat bij jullie is maar als ik een uitnodiging krijg van een onbekend persoon op Facebook dan voel ik mij niet geroepen om naar Haren af te reizen. Maar toch bleek dit voorval voldoende belangrijk te zijn voor de Journaals van NOS, RTL en SBS om verslag te doen. Immers in Amerika of Duitsland was zoiets al eens uit de hand gelopen! en dat klinkt als een uitnodiging om zo’n voorval extra te belichten. Misschien zou dit immers ook wel uit de hand kunnen lopen. Zo’n item krijgt dan een een plek tussen de gebeurtenissen in Syrië en een item over de financiële crisis om het gewicht van dit onderwerp nog maar eens extra te benadrukken. Zou er echts iets gebeuren? Bijna hoopvol interviewden ze de burgemeester en vroegen de politie nog maar eens welke maatregelen werden genomen. DWDD liet zich niet onbetuigd met een Lucky TV, toch altijd goed voor een slordige miljoen kijkers. Op de avond zelf stuurden de nationale televisie zenders alvast maar wat camera ploegen. Mobiele telefoons, Whatsapp, SMS en Facebookgroepen gecombineerd met Twitter zorgden voor een duizelingwekkende versnelling van de berichtgeving. We konden het per seconde volgen. Niet alleen met woorden maar ook met foto’s en video verslagen. De afloop kennen we. De politie vraagt nu om diezelfde foto’s en video’s om mogelijke daders op te pakken en op Facebook is inmiddels een nieuwe oproep geplaatst maar nu om samen de boel op te ruimen. De samenwerking tussen de nieuwe media en de traditionele media leidt tot een sterk cocktail. Waarbij het ene medium het andere medium versterkt. De inzet van gezaghebbende rubrieken op de nationale televisie hebben zonder twijfel een belangrijke bijdrage geleverd aan deze gebeurtenissen maar zonder het gebruik van de social media, zoals Twitter en Facebook gecombineerd met Whatsapp en de mobiele telefoon was het wellicht nooit gebeurd.